جایگاه حضرت علی (ع) در آیة الکرسی ودیدگاه اهل سنت


در اهميت و فضيلت اين آيه همين بس كه از پيامبر گرامى اسلام صلی الله علیه واله نقل شده است كه ‏اين آيه به منزله‏ ى قلّه قرآن است و بزرگترين مقام را در ميان آيات دارد.( تفسير روح المعانى،آلوسی، ج 3، ص 10 و تفسير الميزان، ج 2، ص 354.)

  امام فخررازی  که از مفســرین ممتاز اهل سنت است در تفسیر32 جلدی خود با عنوان«مفاتیح الغیب»، با بررسی هایی که در سال های متعدد کرده ، ذیل توضیحاتی که در مورد عبارت«بسم الله الرحمن الرحیم» گفته، در عظمت و بزرگی موالی
مؤمنان علی علیه السلام اینگونه می‏نویسد:

   «أن الدلائل العقلية موافقة لنا، و عمل علي بن أبي طالب عليه السلام معنا، و من اتخذ علياً إماماً لدينه فقد استمسك بالعروة الوثقى في دينه و نفسه.»
   …هرکــه علی را به عنوان پیشــوای دینی خود برگزیند همانا به ریســمان محکم تمسک جسته که خودش و دینش را حفظ می‏کند. (مفاتیح الغیب-ج1-ص182)

 
و نیــز اقرار کرده کــه:

«أما أن علي بن أبي طالب رضي اللّه عنه كان يجهر بالتسمية فقد ثبت بالتواتر، ومن اقتدی فی دینه بعلی بن ابیطالب فقد اهتدی والدلیل علیه قوله:اللهم ادر الحق مع علی حیث دار».


اما این که علی بن ابی طالب رضی الله عنه بسم الله را بلند می خواند به تواتر اثبات شده، وهرکس در دینش به علی‏ بن ابیطالب اقتدا کند هدایت می‏شــود ودلیل براین سخن، فرمایش حضرت رسول خدا صلی الله علیه واله که فرمود: خداوندا! هرجا که علی هست حق را با او قرار بده. (همان، 180)

اشتراک گذاری این مطلب!

راهــکــــارمقــــابله با تبلیغــــات دشمــن

 

«الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ »
مؤمنان كسانى هستند كه (چون) مردم (منافق) به ايشان گفتند: بى شك مردم بر ضد شما گرد آمده (و بسيج شده) اند، پس از آنان بترسيد، (آنها به جاى ترس) بر ايمانشان بيافزود و گفتند: خداوند ما را كفايت مى‏ كند و او چه خوب نگهبان و ياورى است.

جزء3، آیه 173 سوره آل ‏عمران

عوامل تبليغاتى دشمن و برخى از مردمان ساده انديش و ترسو، به رزمندگان و مجاهدان تلقين و نصيحت مى‏ كنند كه دشمن قوى است و كسى نمى‏ تواند حريف آنان بشود، پس بهتر است درگير جنگ نشويد. امّا مسلمانان واقعى، بدون هيچ ترس و هراسى، با آرامش خاطر و با توكّل به خداوند، به آنان پاسخ مى ‏گويند.
بنابراین :
1 - در برابر تبليغاتِ توخالى دشمن نهراسيد. «فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً»
2- در جبهه ‏ها، مواظب افراد نفوذى دشمن باشيد. «فَاخْشَوْهُمْ»
3- قوى‏ترين اهرم در برابر تهديدات دشمن، ايمان و توكّل به خداست. «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ»
4 - مؤمن وقتى در گرداب بلا قرار مى‏گيرد، توكّل و اتصال خود را با خدا بيشتر مى ‏كند. «فَزادَهُمْ إِيماناً»
5 - هم حركت و تلاش لازم است، هم ايمان و توكّل. «اسْتَجابُوا»، «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ»

 

تفسير نور، ج‏2، ص: 202

اشتراک گذاری این مطلب!

کتابشناسی امام حسن(ع)+لینک دانلود

 

نام کتاب: صلح امام حسن سلام الله عليه

نويسنده: شيخ راضي آل ياسين

مترجم:آیت الله سید علی خامنه ای

 

معرفي :

    کتاب صلح امام حسن سلام الله عليه نوشته محقق توانمند، شيخ راضي آل ياسين مي باشد که در سال ۱۳۴۸ شمسي توسط آيت الله خامنه اي با عنوان «صلح امام حسن پرشکوه‌ترين نرمش قهرمانانه تاريخ» به فارسي ترجمه شد.

    وي در مقدمه کتاب، انگيزه خويش را اين گونه بيان مي‌کند:

«اينک که با فراهم آمدن ترجمه اين کتاب پرارزش و نامي، جامع‌ترين و مستدلترين کتاب درباره «صلح امام حسن» در اختيار فارسي زبانان قرار مي‌گيرد، اين جانب يکي از آرزوهاي ديرين خود را برآورده مييابم و جبهه سپاس و شکر بر آستان لطف و توفيق پروردگار مي‌سايم.

    پيش از اينکه به ترجمه اين کتاب بپردازم، مدتها در فکر تهيه نوشته‌اي در تحليل موضوع صلح امام حسن بودم و حتي پاره‌اي يادداشت‌هاي لازم نيز گرد آورده بودم؛ ولي سپس امتيازات فراوان اين کتاب مرا از فکر نخستين بازداشت و به ترجمه اين اثر ارزشمند وادار کرد… مگر که جامعه فارسي زبان نيز چون من از مطالعه آن بهره گيرد و هم براي اولين بار درباره اين موضوع بسي با اهميت، کتابي از همه رو جامع، در معرض افکار جويندگان و محققان قرار گيرد.»

 

درباره مؤلف

    شيخ راضي آل ياسين، فرزند شيخ عبدالحسين بن شيخ باقر از علما و محققان و مورخان نجف است که در سال ۱۳۱۴ ق. متولد شد و در ۱۵ ذي قعده سال ۱۳۷۲ق درگذشت. وي پيش از آن،

اشتراک گذاری این مطلب!

ادامه »

کتاب ولایت اهل بیت علیهم السلام(وماجرای جالب نویسنده)+لینک دانلود

 

نام كتاب: ولایةُ اهلِ البیت علیهم السلام فی القرآنِ و السُّنَّة

نويسنده: خانم حَسَیْنَة حَسَن الدَرِیْبْ

معرفي :


کتاب «ولایةُ اهلِ البیت علیهم السلام فی القرآنِ و السُّنَّة» نوشته ی خانم حُسَیْنَة حَسَن الدَرِیْبْ می باشد. وي فردي زیدی مذهب است که در خانواده اي مذهبی و محب اهل بیت علیهم السلام  به دنیا آمده است .

 مولف در مقدمه می گوید:

پدرم نسبت به محبت به اهل بیت و انقلاب اسلامی ایران و امام خمینی ره   و دوری از دشمنان و ناصبي ها بسيار تاکید می کرد؛ تاكيد ايشان به قدري بر ما اثرگذار بود که حتي در سنين كودكي در كلاس درس نیز سعی می کردیم محبت بسیارِ خودمان را نسبت به اهل بیت علیهم السلام اظهار کنیم. به خاطر علاقه شدیدی که به فراگيري دانش داشتم در درس یک استاد وهابی حاضر شدم و با خود گفتم من کاري به عقیده استاد ندارم مطالب خوب ومفید را مي آموزم و بقیه مطالبي را که فايده ندارند، کنار می گذارم؛ هر وقت در کلاس حاضر می شدم بین من و استاد وهابی بحث هاي زيادي صورت می گرفت که من این بحث را فقط بدان جهت انجام می دادم که خواهران ديگر از حقیقت باخبر شوند.

البته آنچه من بلد بودم برای نقد مطالب استاد كافی نبود و نمی توانستم خوب از اهل بیت علیهم السلام دفاع کنم از این رو با چند تن از دوستان تصمیم گرفتیم که از استادی بخواهیم که به ما درسهاي دیني یاد دهد تا بتوانیم بهتر از اهل بیت علیهم السلام دفاع کنیم، از این رو از استادي دعوت کردیم و ايشان نیز دعوت ما را اجابت نمود و بعد از آن به فرا گرفتن درسهاي دیني را آغاز نموديم؛ یک سال گذشت و من و برخي از دوستانم پيشرفت چشمگيري داشتيم به گونه اي استاد از ما خواست که خود به تدریس عقايد بپردازیم.

مولف در ادامه با اشاره به فعالیت های اجتماعی خود از جمله اقامه مجالس شادی برای پنج تن ال عبا و همچنین تبلیغ برای بعضی احزاب زیدی مذهب به جریان خواستگاری یک جوان از ایشان اشاره می کند و می نویسد:

اشتراک گذاری این مطلب!

ادامه »

مصادیق ذکر

فَاذْكُرُونىِ أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُواْ لىِ وَ لَا تَكْفُرُونِ؛

پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم، و مرا سپاس گزاريد و كفر نورزيد و كفران نعمت من كنيد(بقره/152)

 

ياد كردن خدا تنها با زبان نيست، با دل و جان بايد خدا را ياد كرد. ياد خدا هنگام گناه و دست كشيدن از آن، ياد واقعى است. و بهترين نوع ياد كردن خداوند، نماز است كه فرمود: «أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي» «طه،14»

با اينكه شكر، يكى از مصاديق ذكر خداست، ولى نام آن جداگانه در كنار ذكر آمده و اين نشانه ‏ى اهميّت شكر، به عنوان مصداق بارز ذكر است.
خداوند، با انسان داد و ستد مى‏ كند و هيچ كارى از انسان را بى‏ بهره نمى ‏گذارد:
«فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ»، «أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ» «بقره، 40»، «فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللَّهُ لَكُمْ» «مجادله، 11»

امام باقر عليه السلام در ذيل اين آيه، يكى از مصاديق ذكر خدا را، تسبيحات حضرت زهرا شمردند كه 34 مرتبه الله اكبر، 33 مرتبه الحمد لله، و 33 مرتبه سبحان الله مى ‏باشد. «تفسير نور الثقلين، ج 1 ص 140»

 

 

تفسیرنور، محسن قرائتی،ج1،235

اشتراک گذاری این مطلب!

مراتب ذکر

خداوند منّان در قرآن می فرماید:

فَاذْكُرُونىِ أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُواْ لىِ وَ لَا تَكْفُرُونِ؛

پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم، و مرا سپاس گزاريد و كفر نورزيد و كفران نعمت من نكنيد(بقره/152)

 

ذكر: بمعنى ياد كردن است، در مقابل غفلت.
و براى ذكر سه مرتبه تصوّر می شود: لسانى، قلبى، شهودى.


أوّل-  ذكر لسانى: و آن ياد كردن خداوند متعال است بوسيله زبان، بطوريكه توجّه ذاكر در مرتبه اوّل بكلمات باشد. و سپس اگر توانست در ضمن كلمات بمعانى آنها توجّه كند، و اكثر مردم در مقام ذكر خواه قرآن باشد يا نماز يا أذكار مخصوص در اين حالتند.


دوم-  ذكر قلبى: و آن توجه كردن در مرتبه اوّل به مفاهيم أسماء إلهى است، و سپس اگر اقتضاء شد به كلمات هم توجّه مى ‏شود، و مراد از ذكر دائمى و تذكّر مستمر خداوند متعال اين نوع ذكر باشد كه انسان در همه حال خدا را متوجّه شده و او را حاضر و ناظر ديده، و هميشه و در همه جا خود را در زير نظر خداوند به بيند.
و اين حالت در متن سلوك الى اللّه است، يعنى حقيقت سلوك همين در ياد خدا بودن است در همه حالات فكر و عمل و حركت و سكون.


سوّم-  ذكر شهودى: كه براى خواصّ بوده، و آن فناء شخص انسان است، در نور بسيط و محيط و نامحدود خداوند متعال، بطوريكه مشاهده نكند مگر تجلّى نور جلال و جمال او را، و از خود و غير خداوند بكلّى غفلت كند.
و انسان به هر مقداريكه ذاكر و متوجه خدا گشته، و در هر مرتبه‏ اى از ذكر قرار گرفت: قهرا به همان اندازه با خداوند متعال ارتباط برقرار كرده، و در نتيجه مورد توجّه و عنايت و لطف او واقع خواهد شد.
البتّه كسيكه در ياد خداوند مهربان بوده، و خداوند او را ترك نكرده است پيوسته مشمول توجه و رحمت او خواهد بود.

تفسير روشن،حسن مصطفوی، ج‏2، ص: 262

اشتراک گذاری این مطلب!